Ogen, knieën en oren

Grote ogen, extra kwetsbaar

De blenheim op de foto kijkt recht in de camera, met de grote donkere ogen en de lange bevederde oren die het ras zijn uiterlijk geven. Diezelfde kenmerken verklaren de kwetsbaarheid: ogen die wat naar voren staan lopen eerder schade op, en oren die het oor afsluiten houden vocht vast.

Ogen

Bij het ras komen erfelijke staar, retinadysplasie en hoornvliesproblemen voor. Daarnaast bestaat er een aandoening waarbij droge ogen samengaan met een ruwe, krullende vacht; die is met een DNA-test uit te sluiten en wordt door fokkers standaard getest. Grote, wat uitpuilende ogen zijn bovendien gevoeliger voor beschadigingen door takken en katten.

Episodic falling

Een erfelijke aandoening waarbij de spieren tijdens inspanning of opwinding verkrampen, waarna de hond in elkaar zakt zonder het bewustzijn te verliezen. Het lijkt op een epileptische aanval maar is het niet. Ook hiervoor bestaat een DNA-test, zodat het bij verantwoorde fokkerij niet meer hoeft voor te komen.

Knieschijven

Patellaluxatie, waarbij de knieschijf uit de groeve schiet, komt bij kleine rassen veel voor. U ziet een hond die tijdens het lopen even op drie poten huppelt en daarna gewoon doorloopt. Lichte gevallen vragen alleen om gewichtsbeheersing en spieropbouw; ernstige gevallen worden geopereerd.

Oren

Naast gewone oorontstekingen komt bij dit ras een aandoening voor waarbij het middenoor volloopt met taai slijm. De hond kan dan slechter horen, het hoofd scheef houden of pijn hebben. De diagnose vraagt om beeldvorming, en de verschijnselen lijken op die van syringomyelie, wat de beoordeling lastig maakt.

Hoe u het praktisch houdt

Kijk wekelijks in de oren en naar de ogen, let op hoe de hond loopt en meld veranderingen bij de jaarlijkse controle. De meeste van deze aandoeningen zijn goed te behandelen als ze op tijd worden gezien; het is de combinatie met de hartaandoening die maakt dat u bij dit ras beter één keer te veel dan te weinig langsgaat.

Wat u de fokker vraagt

Vraag naar de uitslagen van de oogonderzoeken van de ouders, naar de DNA-tests voor episodic falling en voor de combinatie droge ogen en krullende vacht, en naar patellaonderzoek. Een fokker die deze tests heeft laten doen, kan ze laten zien; de uitslagen staan op naam van de hond en op datum.

Wat u wekelijks bekijkt

Kijk of de ogen helder zijn en niet tranen, of er geen troebeling in de lens zit, of de oren niet rood of vies zijn en of de hond gelijkmatig loopt. Vijf minuten per week is genoeg. Wie dit routinematig doet, merkt een verandering weken eerder dan iemand die pas kijkt als de hond klaagt, en bij vrijwel alle aandoeningen in dit artikel scheelt dat in de behandeling.